Negeri Sembilan PRN-16: Jalan ke 19 — Apa yang Perlu Berlaku untuk Setiap Pihak Membentuk Kerajaan

Analisis Bersyarat

Selepas penamaan calon 18 Julai, senarai calon sudah ditetapkan: PH bertanding di 36 kerusi, BN di 25, PN di 11 kerusi baki BN, dan BERSATU sendirian di 24 kerusi. Soalannya bukan siapa mengumpul undi terbanyak — tetapi sama ada gabungan BN/PN menyeberang garisan 19 kerusi, dan apa yang perlu berlaku untuk setiap pihak membentuk kerajaan.

Asas analisis: kajian ini dibina daripada corak pengundian sejarah (keputusan PRN 2023 dan PRU15), dijalankan melalui model simulasi. Ia tidak mengambil kira profil atau kualiti calon, kekuatan mesin kempen, isu semasa, faktor tempatan setiap kerusi, mahupun peristiwa yang berlaku sepanjang tempoh kempen. Anggaplah ia sebagai garis dasar struktur berdasarkan sejarah — bukan ramalan menyeluruh.

1. Soalan sebenar

Rakyat Negeri Sembilan mengundi pada 1 Ogos. Dewan negeri ada 36 kerusi, jadi mana-mana pihak perlu 19 kerusi untuk memerintah — dan 24 kerusi (dua pertiga) untuk meminda Perlembagaan Negeri tanpa bergantung kepada pihak lain.

Pada tetapan asas model kami, gabungan BN/PN mencapai 19 kerusi dalam kesemua 4,000 simulasi. Ini tidak bermaksud peluang sebenar BN/PN ialah 100% — ia bermaksud pada set andaian asas ini, tiada satu larian simulasi pun yang menghalang mereka. Di tengah taburan, kiraan itu duduk pada kira-kira 23-24 kerusi untuk BN/PN berbanding 12-13 untuk PH, dan dalam gabungan itu UMNO membawa lebih banyak kerusi daripada PN.

Soalan yang lebih berguna ialah apa yang perlu berubah untuk keputusan itu bergerak — dan model ini memang dibina untuk menjawab soalan bersyarat itu, bukan untuk mengisytiharkan pemenang.

Jawapannya berpaut pada dua perkara: peta kaum yang selari dengan kekuatan setiap pihak, dan sejauh mana penyokong satu rakan gabungan sanggup mengundi calon rakan yang seorang lagi — terutamanya di 11 kerusi yang BN beri laluan kepada PN.

2. Negeri yang tersusun mengikut kaum

Peta ini menerangkan kelakuan model. Negeri Sembilan tersusun mengikut kaum, dan corak itu selari dengan kekuatan setiap pihak di setiap kawasan.

Kerusi luar bandar yang padat Melayu — Seri Menanti dan Palong (92% Melayu), Kota (86%), Gemas (84%), Sungai Lui (80%) — menjadi kerusi asas BN/PN. Senarai calon sudah menetapkan sama ada BN atau PN yang bertanding di setiap kerusi ini; kedua-duanya tidak bersaing sesama sendiri.

Di hujung yang satu lagi terletak kawasan bandar yang berat bukan Melayu — Lobak (72% Cina, 22% India, cuma 5% Melayu), Mambau, Chuah, Lukut, Seremban Jaya, Bukit Kepayang dan Bahau. Di sinilah kubu PH.

Perkara penting: kerajaan tidak ditentukan di kerusi-kerusi ini. Kedua-dua hujung sudah hampir pasti mengikut demografi. Kerajaan ditentukan di beberapa kerusi campur yang rapat, dan oleh sama ada penyokong BN sanggup mengundi calon PN di 11 kerusi beri-laluan itu. Peta ini selari dengan corak keputusan model — ia bukan sebab yang menetapkan keputusan.

3. Kiraan tengah: dua kerusi paling rapat

Pada tetapan asas — corak 2023 dikekalkan, tiada perubahan sokongan menyeluruh, penyokong berpindah seperti dijangka — hanya dua daripada 36 kerusi yang benar-benar rapat (calon yang paling kerap menang di bawah 55% larian simulasi):

Nota: angka 53% dan 54% di atas ialah kekerapan calon itu menang dalam simulasi, bukan peratus undi. Selebihnya, model cenderung condong ke satu arah. Itulah sebabnya kiraan tengah duduk pada BN/PN kira-kira 23-24 / PH 12-13, dengan pembentukan kerajaan jatuh kepada BN/PN dalam setiap larian simulasi. Untuk menggerakkan keputusan pada ayunan swing sederhana +5 mata peratus yang diuji di sini, satu perubahan sahaja belum mencukupi — beberapa perkara perlu berlaku serentak. (Ayunan swing yang jauh lebih besar boleh mengubahnya berseorangan; lihat bahagian 5.) Empat senario rujukan, yang boleh anda cuba sendiri dalam simulator:

Bar = calon paling kerap menang di setiap kerusi (jumlah 36). Peratus = kekerapan pihak itu membentuk kerajaan dalam 4,000 simulasi. Klik mana-mana kad untuk membuka senarionya dalam simulator.

4. Bagaimana PH menjadi kompetitif

Senario "PH menjadi kompetitif". PH perlu DUA perkara serentak: perubahan sokongan +5 mata peratus (contohnya undi PH naik daripada 40% ke 45%) DAN penyokong gabungan gagal berpindah (undi asas BN tidak berpindah kepada calon PN, dan undi bekas PN tidak berpindah kepada BN). Gabungan itu membawa keputusan ke persaingan yang rapat dan tidak pasti: BN/PN kira-kira 49% kekerapan membentuk kerajaan, PH 39%, selebihnya tiada pihak cukup 19. Perhatikan — walaupun begitu, BN/PN masih pihak paling berkemungkinan memerintah; ini persaingan yang menghampiri 19, bukan kemenangan PH.

Senario "kuat PH". Jika hampir segala-galanya memihak PH sekali gus — perubahan sokongan +7, penyokong gabungan gagal berpindah, DAN pengundi bukan Melayu keluar lebih ramai — PH membentuk kerajaan dalam 85% larian simulasi (kira-kira 23 kerusi). Ini bukan ramalan, dan bukan had tertinggi mutlak; ia satu senario kuat yang menghimpunkan tiga perubahan sekali gus. Model tidak memberi kebarangkalian kepada senario itu sendiri berlaku — ia hanya mengira apa yang berlaku jika ia berlaku.

5. Senario kuat BN/PN — dan soal dua pertiga

Sekarang lihat arah sebaliknya. Dalam senario "kuat BN/PN" — perubahan sokongan pro-BN penuh dan penyokong gabungan berpindah sepenuhnya — BN/PN memenangi kerajaan dalam 100% larian simulasi dan naik ke kira-kira 25 kerusi.

Di sinilah dua garisan berbeza perlu diasingkan. 19 kerusi ialah majoriti mudah untuk memerintah — dan itu boleh dikatakan pasti bagi BN/PN (dicapai dalam kesemua larian simulasi kiraan tengah). 24 kerusi ialah dua pertiga daripada 36, ambang yang membolehkan sesebuah kerajaan meminda Perlembagaan Negeri tanpa bergantung kepada pihak lain. Dua pertiga tidak pasti.

Pada kiraan tengah, median BN/PN duduk pada 23 — tepat di bawah garisan dua pertiga — dan menyentuh 24 dalam kira-kira 40% larian simulasi sahaja. Untuk menghampiri dua pertiga dengan lebih yakin, BN/PN perlu sedikit ayunan swing tambahan yang memihaknya:

Cuba sendiri dalam simulator: ayunan +2 · ayunan +3 · senario kuat BN/PN.

Maksudnya, majoriti mudah bukan persoalan bagi BN/PN — dua pertiga barulah persoalan sebenar di hujung atas. Ia bergantung pada beberapa mata peratus ayunan swing tambahan dan pada 11 kerusi beri-laluan bertahan; bukan sesuatu yang terjamin daripada kedudukan asas.

Satu perkara lagi perlu dijelaskan: 25 bukan had tertinggi. Perubahan sokongan yang lebih besar menaikkan bilangan kerusi lagi (kira-kira 27 pada +10, 30 pada +15). Yang tidak berubah ialah pembentukan kerajaan — ia sudah pasti BN/PN sejak kiraan tengah lagi. Maksudnya, senario pro-BN mengubah margin kemenangan (dan sama ada dua pertiga dicapai), bukan siapa yang memerintah.

6. Titik paling rapuh BN/PN

Jika ada satu perkara yang boleh menekan BN/PN, ia bukan perubahan sokongan menyeluruh — ia perpindahan penyokong antara rakan gabungan. Model menguji ini melalui senario "minimum menang".

Senario itu melemahkan DUA aliran sekali gus: (a) di 25 kerusi BN, undi bekas penyokong PN yang kembali kepada BN, dan (b) di 11 kerusi beri-laluan (11 kerusi yang tidak ditandingi BN dan ditandingi PN), undi asas BN yang berpindah kepada calon PN. Apabila kedua-dua aliran ini jatuh ke kira-kira 15%, BN/PN mendarat tepat pada 19 kerusi (calon pilihan utama: BN 16 + PN 3) dan membentuk kerajaan kira-kira 52% larian simulasi.

Kedua-dua arah penting. Jika hanya aliran BN→PN di 11 kerusi itu yang dilemahkan ke 15% sementara aliran yang satu lagi kekal, BN/PN masih menang kira-kira 96% larian simulasi (kira-kira 21 kerusi). Jadi bukan 11 kerusi beri-laluan sahaja yang menentukan segala-galanya — ia keseluruhan perpindahan penyokong, kedua-dua arah. Inilah yang perlu diperhati pada malam 1 Ogos: bukan sekadar undi, tetapi sama ada penyokong satu rakan sanggup mengundi calon rakan yang seorang lagi.

7. Mengapa PH perlu banyak, BN hampir tiada apa-apa

Perhatikan ketidakseimbangannya. BN nyaris tidak perlu apa-apa untuk memerintah; PH perlu beberapa perubahan berlaku serentak. Itu bukan kecacatan model — ia pengajaran senario ini.

Sebabnya struktur, bukan kempen. Margin kemenangan 2023 yang lebar mengikat kebanyakan kerusi pada tempatnya, dan susunan kaum negeri ini memberi setiap pihak sekumpulan kerusi asas yang selamat. Untuk menggerakkan keputusan, PH perlu menembusi kerusi campur yang sedikit itu — dan pada masa yang sama perpindahan penyokong BN/PN perlu gagal. Itulah sebabnya satu perubahan sahaja jarang menggerakkan keputusan pada ayunan swing sederhana; hanya senario gabungan yang memberi kesan.

BERSATU turut memainkan peranan, tetapi peranan sampingan. Kehadirannya yang bertanding sendirian di 24 kerusi membelah undi gabungan BN/PN dan memberi sedikit kelebihan kepada PH — arah yang memang sudah diketahui. Magnitudnya secara bersyarat: pada andaian tengah, BERSATU dijangka menahan kira-kira 25,000 undi warisan daripada BN, yang menggeser median kerusi BN/PN kira-kira satu — tanpa menukar pemenang di mana-mana kerusi tunggal, dan bergantung pada andaian berapa banyak undi UMNO-PN pulang kepada BN. Ia faktor margin dan ambang dua pertiga, bukan penentu siapa memerintah; sokongan bukan Melayu jauh lebih berpengaruh. Pecahan penuh ada dalam analisis berasingan.

Senarai semakan — apa yang perlu diperhati pada 1 Ogos

Nota kaedah: angka daripada enjin simulasi Monte Carlo pilihanraya.my, benih 12345, 4,000 larian simulasi, ambang majoriti 19 daripada 36 — sama seperti simulator interaktif yang boleh anda cuba sendiri. Ini analisis bersyarat, bukan ramalan muktamad: setiap nombor ialah hasil satu set andaian. Andaian utama pada tetapan asas: undi terapung dikekalkan pada 42.5%; di 25 kerusi BN, 85% undi bekas PN kembali kepada BN; di 11 kerusi beri-laluan, 85% undi asas BN berpindah kepada calon PN; asas kiraan ialah keputusan 2023 dengan penguraian corak PRU15. Tiada tinjauan pendapat rasmi untuk PRN ini, jadi lebar ketidakpastian ialah anggaran, bukan ukuran. Peta tumpuan kaum dibina daripada Daftar Pemilih rasmi PRN16 (889,490 pengundi berdaftar, tarikh kunci 4 Jun 2026), diringkaskan mengikut 319 daerah mengundi.